Konflikt Rosji z Gruzją może być początkiem nowej zimnej wojny. Dobrze więc byłoby sobie przypomnieć jak przebiegała poprzednia.
Zimna wojna, (od angielskiego Cold War) to zwyczajowe nazwanie relacji między państwami zachodnimi a ZSRR i grupą krajów socjalistycznych po II wojnie światowej. Za punkt wyjścia zimnej wojny przyjmuje się przemówienie Winstona Churchilla wygłoszone w Fulton 5 marca 1946, w którym zaatakował ekspansjonizm ZSRR i wezwał Zachód do połączenia sił przeciwko rozprzestrzenianiu się komunizmu.
Do kresu lat 40. wzrastało napięcie w stosunkach internacjonalnych, m.in. Zniesiona została władza ludu w państwach Europy Środkowej i Wschodniej, na co reakcją ze strony Zachodu była doktryna Trumana i stworzenie NATO (1949) i regionalnych sojuszy wojskowych w Azji i strefie Oceanu Spokojnego.
Kulminacyjnym okresem zimnej wojny były lata 1950–1953, gdy miała miejsce premierowa zbrojna potyczka (wojna koreańska), na terenie peryferyjnym, między blokiem sowieckim a Zachodem (oddziały amerykańskie pod chorągwią Organizacji Narodów Zjednoczonych wystąpiły przeciwko "ochotnikom" z Chińskiej Republiki Ludowej), raptownie wzrosły zbrojenia i punkt kulminacyjny uzyskała wojna psychologiczna (m.in. Stworzenie Radia Wolna Europa).
Po śmierci J.W. Stalina (1953), XX zjeździe KPZR i wystąpieniu N.S. Chruszczowa w 1956 miał miejsce długoletni okres chwiejnego napięcia w stosunkach Wschód-Zachód. Z początku wystąpiły tendencje odprężeniowe (rozejm w Korei, powstanie ruchu krajów niezaangażowanych), lecz równocześnie 1955 powołano Układ Warszawski, 1956 miała miejsce sowiecka interwencja na Węgrzech (rewolucja węgierska 1956), 1959 - rewolucja na Kubie.
W latach 60. Sytuacja internacjonalna znowu się zaostrzyła (m.in. 1961 zbudowanie muru berlińskiego, 1962 kryzys kubański - świat stanął w obliczu wojny nuklearnej, 1965-1973 wojna w Wietnamie, 1968 interwencja wojsk Układu Warszawskiego w Czechosłowacji).
W latach 70. miało miejsce rozluźnienie, odbyła się Konferencja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie, sfinalizowana 1975 ratyfikowaniem Aktu Końcowego w Helsinkach, ratyfikowano Układy SALT I i SALT II (rozbrojeniowe układy), Chiny wstąpiły do Organizacji Narodów Zjednoczonych. Pomimo tego nasilała się ekspansja sowiecka w Azji, Afryce i Ameryce Łacińskiej.
Kolejny okres zimnej wojny zapoczątkował się wspólnie z interwencją ZSRR w Afganistanie (1979) i trwał do połowy lat 80. (m.in. kryzys 1980-1981 w Polsce, 1983 rozlokowanie rakiet w europejskich krajach NATO). Konsekwentnie wykonywany przez R. Reagana plan wyścigu zbrojeń doprowadził do gospodarczego i politycznego osłabienia ZSRR. 1989 rozpoczął się schyłek rządów komunistycznych w Europie, do 1990 miało miejsce zespolenie Niemiec, 1991 anulowanie Układu Warszawskiego i samego ZSRR, co jest uznawane za zakończenie zimnej wojny.
